Stefanie van den Berg

Stefanie-B-200x200Stefanie van den Berg (47) is sinds een klein jaar betrokken bij VTZ. Als vrijwilliger heeft ze net haar eerste cliënt gehad. ‘Kijken of het klikt als je bij iemand komt, vind ik het spannendst.’

Ze is jonger dan de meeste vrijwilligers van VTZ, maar voor haar is dat geen bezwaar: ‘Je hebt niet alleen veel levenservaring nodig om dit werk te doen. Je kunt ook een luisterend oor zijn, of spelletjes met iemand doen. Ik heb altijd graag willen helpen, het voelt gewoon goed. Ik vind het fijn als ik het mensen naar de zin kan maken. Als ik moet omschrijven wat mijn motivatie is om dit werk te doen, dan is het dat ik iets wil betekenen voor een ander. Andere mensen een goed gevoel geven. Dat kan met praten, luisteren naar hun verhalen, of iets over mezelf vertellen als ze dat leuk vinden. Als ik iets kan toevoegen door mijn aanwezigheid, dan doe ik dat graag.’

Alle emoties doorvoeld
Toch weet Stefanie wat het is als iemand in je naaste omgeving ernstig ziek wordt. ‘Dat is me van nabij ook overkomen. Ik heb alles meegemaakt en meegevoeld. De heftigheid van de boodschap, de onzekerheid, wel hoop, geen hoop. Ik heb alle emoties doorvoeld. Dat maakt dat ik anderen kan begrijpen. Je kunnen inleven in de ander is heel belangrijk.’

Loslaten
Een vrijwilliger speelt wat haar betreft een ondersteunende rol. ‘Als je terminaal ziek bent en je hebt je familie om je heen, dan kan loslaten een heel moeilijk proces zijn. Op zo’n moment is het fijn om met iemand te praten die verder niet bij jou betrokken is.
De mensen die ik bezoek, hoeven mij niet los te laten. Dat maakt dat iemand soms makkelijker kan praten.’ Ook het sociale aspect ontgaat haar niet. ‘Ik kom niet alleen voor de cliënt, ik kan ook een luisterend oor zijn of ondersteuning bieden aan de mensen om de zieke heen.’

De klik telt
Belangrijk voor haar is of de cliënt zich op zijn gemak voelt. ‘Het kan gebeuren dat het botst. Dat kan aan mij liggen, dat kan aan de cliënt liggen. Als dit ten koste gaat van de sfeer, mijn motivatie of vooral het welzijn van de cliënt, dan zal de coördinator van VTZ naar een oplossing zoeken. Dat is me nog niet gebeurd, maar ik vind het wel fijn te weten dat ik een goede achtervang heb. Sowieso gaan de meer ervaren vrijwilligers naar de cliënten waar het emotioneel zwaarder kan zijn.’

Inspireren
Haar eerste cliënt is net overleden. ‘Hij was een man die het leuk vond om verhalen over zijn leven te vertellen. Hij wilde me graag wat leren, Spaans bijvoorbeeld. Ik hou ervan als mensen het leuk vinden om anderen te inspireren met hun levensverhaal. Ik kan dan misschien niet altijd met ze meepraten, of mijn eigen ervaringen met ze delen, maar ik kan wel mijn bewondering uitspreken. Op zo’n moment kan ik mensen laten genieten, ze krijgen een goed gevoel over zichzelf. In mijn leven is dat een enorme meerwaarde.’

Terug naar vrijwilligers vertellen